Λύκοι στο χιόνι

Στη λευκή ερημιά των Ρωσικών παραμυθιών, η Φιο και η μητέρα της ζουν ολομόναχες στα δάση, με μόνη συντροφιά τους λύκους τους. Όταν ο Ρωσικό Στρατός τις απειλεί με δολοφονική εχθρότητα, η Φιο και οι λύκοι της δεν έχουν άλλη επιλογή παρά να το σκάσουν. Στην πορεία τους προς την Αγία Πετρούπολη μια ομάδα παιδιών που συνεχώς μεγαλώνει ενώνεται μαζί τους.

Υπάρχει μια έξοχη, κινηματογραφική θα λέγαμε αίσθηση του τόπου στον άγριο χειμώνα και στα υπερπολυτελή παλάτια της Αγίας Πετρούπολης, και μερικές μαγικές χαρακτηριστικές σκηνές, με σημαντικότερη την είσοδο της Φιο στην πλατεία της Αγίας Πετρούπολης οδηγώντας ένα έλκηθρο που το σέρνουν λύκοι, φορώντας μια κατακόκκινη κάπα. Οι λύκοι – ο Μαύρος, η Λευκή και η Γκρίζα – δεν είναι αξιολάτρευτα ζωάκια που τους αρέσουν οι αγκαλιές, αλλά ημιάγρια, πανέξυπνα πλάσματα, γεμάτα ηλεκτρισμό, που δίνουν λόγο μόνο στη Φιο.
Ένα μυθιστόρημα μαγικό, μοναδικό και έξοχο.

«Η Ράντελ και σε αυτό της το βιβλίο αναμειγνύει με άνεση το παλιό με το νέο, ντύνοντας με υλικά παραμυθιού μια ιστορία τοποθετημένη σε ιστορικό χρόνο, αναδεικνύοντας μέσα από μια πλοκή που εκτυλίσσεται σε παρελθούσα εποχή άκρως επίκαιρα ζητήματα, όπως η αιχμαλωσία και η προστασία των άγριων ζώων και η θέση της γυναίκας σε έναν ανελέητο, ανδροκρατούμενο κόσμο. Ταυτόχρονα, η αντισυμβατική για την εποχή στην οποία διαδραματίζεται το μυθιστόρημά της επιλογή του νεαρού Ίλια να εγκαταλείψει τον στρατό για χάρη του μπαλέτου συνιστά ένα ηχηρό χαστούκι στα σεξιστικά στερεότυπα.»
Ελένη Γεωργοστάθη, Ο αναγνώστης, https://www.oanagnostis.gr/diaforetikoi-syggrafikoi-dromoi-idia-anagnostiki-chara-tis-elenis-georgostathi/